امیدی دوباره

در حالی که با چشمانی باز...

                         به ناکجا آباد وجودم قدم می گذارم...

                                                      و تنها با به یاد آوردنت...

                                                                 از گمگشته های وجودم می گذرم و ...

به روشنایی هایی که در طول زندگانیم می بینم و از یاد می برم می  رسم ...

 

و این رو از گذشته به خاطر دارم ...

                             که بی تو و بدون مهربانی هایت ...

                                  احساس گناه و پوچی ریشه ی امیدم را نابود خواهد کرد ...

و من ...

           و من تنها با یک امید زنده ام و زندگانیم را ادامه می دهم ...

                                                                                       با من بمان ...

 

/ 17 نظر / 41 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سپیدار

سلام گرامی ممنون از حضور گرمتون قدم رنجه کردید قلم زیبایی دارید موفق باشید و پایدار[گل][گل][گل]

عرشی قزوینی

سلام ممنون که اومدی و خوندی اینجام زیباست و معنوی ... موفق باشی ....[گل]

آرام

سلام...ممنونم که سر زدید.... شما هم وب زیبای دارین.....[گل][گل]

غزل

نمی دانم کجای ویرانه های دیروز امید را جا گذاشته ام اما تنها این را خوب می دانم این امید دوباره را گم کرده ام که خودم را هم پیدا نمی کنم - نمی شود گم گیج ویران گویی این جا همان ناکجا آبادست!

هفت منبر

یکی ندونه فکر میکنه این وبلاگ و وبلاگ داداشت هر دو دستنوشته های یه نفره !

samira

سلام ببخشید دیر اومدم. مثل همیشه زیبا[چشمک][گل] دوست داشتی تو هم به ما سر بزن[چشمک]

صدايي در باد (اميد)

پسر با يه باخت اگه قرار باشه بيم ساكن ناكجا آباد بشيم كه من بايد سلطان اونجا بشم تو هنوز در حد رعيتي ... جوون ! تلاش كن نااميدي رو بذار كنار كه ياس از لطف خدا كفره ... (آيت الله عليرضا ) خوشبختي رو بكش كنارته بابا و مامان و برادر و خواهر خوب رو خيلي ها آرزو دارن ... زن خوب هم گيرت مياد نترس اون عتيقه رو جز خودت هيشكي نميگيره (حال كردي اميد دادن رو ) قربون داداش

صدايي در باد (اميد)

اسماعيل داشتي من مدعي ادبيات 2 تا غلط داشتم تو يه متن 4 خطي ( بريم را نوشتم بيم (خط اول) و خوشبختي را بو بكش (خط سوم ) ... آقا قبول سوتي دادم نمره ام 18 كه كمتر نشد بگم خودت چند ميگيري آبروتو ببرم ... اصلا غلط نوشتم كه نوشتم چي ميگي ولم كنيد ببينم اين چي ميگه آيييييييييييي نفس كش وبلاگي ميخوام )

همیشه تنهای زمین

- از خدا میخواهم آنچه را که شایسته توست به تو هدیه بدهد، نه آنچه را که آرزو داری، زیرا گاهی آرزوهای تو کوچک است و شایستگی تو بسیار![گل]

پریا

خیلی جالبن پسر اینارو از کجا میاری عجب احساسی داری عالیه[رویا]