فراموشی را فراموش کنیم

 تو را یاد می کنم...

                      یادی پر از ابهام و سوال های بی جواب.......

                          آشنایی پر از غریبگی و این را برای تو می نویسم که هم نام من هستی...

 و یقین دارم که این همه احترام،مهربانی و این همه توجه خداوند فقط به خاطر توست....

    شما ها بودین ........

                      که با ریختن خون خودتان بر روی این زمین خشک ....

                                                                                 را دوباره زنده ساختید....

   برای اولین بار....... برای اولین باریادت می کنم

                                                   و برای اولین بار بزرگیت را درک می کنم.....

 افسوس.......

               افسوس که از تو تنها یک سنگ قبر خالی از توجه،خالی از محبت به جا مانده...

تنها برای تو می نویسم .......

                                     پس در نوشته های بی معنایم مرا یاری کن

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱٠
تگ ها :