سرزمین زیبایی ها

چه زیباست ...

                 چه زیباست لمس کردن چیزی که لمس کردنش امکان ندارد ...

                         و چه شگفت انگیز است...عاشق شدن چیزی که با چشم دیده نمی شود...

                                      و چه دلنشین است به نشانه هایش دل بستن...

                                                    آری ...

                                                                اینجا تنها جایست ...

تنها جایست که همه چیز امکان پذیر می شود...

                                              در بالای زیباترین کوه ...

                                                                 زیر سایه ی وصف ناپذیر درختان ...

عشق ورزیدن به نسیمی که در میان درختان جاریست ...

                                                    و استشمام بوی زیبای شالی زار ها ...

            آری ..

                    آری اینجاست که همه چیز امکان پذیر می شود ...

                                                                                 حتی لمس کردن تو...

خداوندا این رو برای تو نوشتم

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٢٠
تگ ها :

پیدایت خواهم کرد

مرا یاد کن ......

          مرا یاد کن با تمام سختی ها،با تمام پیچ و تاپ های زندگی و با تمام فراموشی ها...

و یاریم کن که از این تاریکی های پر رمز و راز  و سوالات بی جواب عبور کنم.......

         

            و چیزی را به زبان آور که شب ها در زیر تلا لو های توصیف ناپذیرماه به زبان می آوردیم.......

                                               ......  دوستت دارم  ........

 دوستت دارم با وجود تمام حوادث ،سیاهی های محو نشدنی ....               

 و این را به یاد داشته باش تا آخرین لحظه ی عمرم  در انتظارت خواهم ماند....

 

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱۱
تگ ها :

فراموشی را فراموش کنیم

 تو را یاد می کنم...

                      یادی پر از ابهام و سوال های بی جواب.......

                          آشنایی پر از غریبگی و این را برای تو می نویسم که هم نام من هستی...

 و یقین دارم که این همه احترام،مهربانی و این همه توجه خداوند فقط به خاطر توست....

    شما ها بودین ........

                      که با ریختن خون خودتان بر روی این زمین خشک ....

                                                                                 را دوباره زنده ساختید....

   برای اولین بار....... برای اولین باریادت می کنم

                                                   و برای اولین بار بزرگیت را درک می کنم.....

 افسوس.......

               افسوس که از تو تنها یک سنگ قبر خالی از توجه،خالی از محبت به جا مانده...

تنها برای تو می نویسم .......

                                     پس در نوشته های بی معنایم مرا یاری کن

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱٠
تگ ها :

دیدار

امروز اولین باری بود که بعد از 5 سال دیدمت........چقدر تغییر.....اون لباس های گل داره خوش بویت را هنوز یادمه. .یادمه.........که هر روز صبح بعد از نماز با دست های لطیف و بی جانت دست بر سرم می کشیدی  و من را......از آن همه  کابوس ، ترس نجات میدادی ..........مادر بزرگ  دیوار های گلی خانه ات  تمام زیبایی  های جهان را در خودش جمع کرده . هر بار........ هر بار یادت می کنم دیوونه وار از کرده های خودم اشک می ریزم ........... چقدر لباس سفید بهت میاد و این خانه ی زیبا برازنده ات است.یادمه .......که هر بار  صدات می کردم آرام و با لبخندی پر معنا جوابم را می دادی من از این همه محبت در پوست خود نمی گنجیدم.........خوشحالم که دوباره دیدمت و من به جای شادی تنها اشک میریزم.........و تا آن روزی که خود را در کنارت نیابم منتظر خواهم ماند

 

 

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۸
تگ ها :

تنهایی

آن روزی که من را ترک کردی.............

                                                     با چشمانی نامید به آینده نگاهت می کردم..........

 و با نگاهی اندوه بار قدم هایت را نظاره می کردم........

                                                   و می شمردم که آیا شمردنم پایان می پذیرد..........

 

که آیا دوباره در کنار هم خواهیم بود و گرمی دستانت ، زیبایی نگاهت را دوباره احساس کنم و بار دیگر از تاریکی ها و از اتفاقات  بی  جواب بگذریم ............

 

 تو برایم کافی هستی......راستی نگفته بودم که دوریت چه قدر سخت است........خداوندا تنها یک نگاه کوچک کافیست ............یاریم کن

 

 

 

  
نویسنده : اسماعیل ملکان ; ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۸
تگ ها :